renjerot.weblog.nl

Archief
Kalender
mei 2012

M D W D V Z Z

« jan

1 2 3 4 5 6

7 8 9 10 11 12 13

14 15 16 17 18 19 20

21 22 23 24 25 26 27

28 29 30 31
Recente reacties
- Ed op Klein maar fijn
- EugÃ¨ne op Antwerpen
- Patrick Aerts op Antwerpen
- martine op Antwerpen
- Ronald op Antwerpen

Geplaatst door renjerot

6 januari 2012 @ 08:47 | | Berichten (0)

Einde oefening bij weblog…of web-log…of wat dan ook. Ik bleef lange tijd in gebreke met loggen maar weblog wint het. Na maanden getob met de conversie is er iets verschenen wat doet denken aan hoe het vroeger was. Maar o.a. foto’s kunnen je daar niet bij helpen.

Jammer! Een nieuw blog is onlangs geopend en van tijd tot tijd probeer ik dat wel bij te houden. De naam “renjerot” was geblokkeerd…dus het werd iets wat eraan doet denken

Alvast welkom om: http://www.renjerotter.blogspot.com/

Antwerpen

Geplaatst door renjerot

25 april 2011 @ 09:36 | Antwerpen | Berichten (19)

Terwijl heel Nederland zich verkneukelend tegoed doet aan gesmolten chocolade paaseieren, stel ik met afgrijzen vast dat de zomer nog vroeger is begonnen dan vorig jaar. Mits het bij deze week blijft kan ik daar nog wel mee leven.

In de toer buitenlandse loopjes was (na het debacle in Berlijn) vorige week Antwerpen aan de beurt. Dan voor 10 mijl. Antwerpen is altijd erg gezellig, ook erg druk. Je loopt er door 3 tunnels wat in ieder geval de "zonuren" beperkt

Opstellend voor de start leek het weer wel op Berlijn, de zon brandde in de nek en ik had geen prettig voorgevoel. De temperatuur was evenwel een graad of 7 lager. Eerst het bekende lusje over de linkeroever en daarna de Kennedytunnel in. Zo'n 1200 meter verstoken van de zon en heerlijk de uitlaatgassen inademend, kom je weer helemaal tot jezelf. De km-tijden waren op dat moment niet tegenvallend, zo'n 5'30".

De tunnel uit en linksaf, nog zo'n tunneltje waarvan ik de naam vergeten ben en dan langs de Schelde richting centrum. Door de stad waar het erg druk was, vooral op de terrassen. Al met al verstopte de zon zich redelijk vaak achter de wolken en de klad sloop er nog niet in. Alle km-tijden bleven tegen verwachting in ruim onder de 6'. Enig probleem was het gebrek aan drankposten, pas bij 6,5 km de eerste en voor mij is dat redelijk laat.

Het venijn schuilt in Antwerpen altijd in de staart, de Waeslandtunnel. Een stukje dalen en klimmen van ruim 1800 meter zonder een vlak stuk. 900 meter omlaag, en dan 900 meter omhoog met als enige troost dat als je eruit komt, het nog maar een km tot de finish is. De klim was wat heftig en mijn benen waren het beu geworden. Tunnel uit en er zat nog een kleine versnelling in de rugzak die de eindtijd op 1u32'40" bracht. Dat eigenlijk zonder dat ik vanaf het begin alles eruit gegooid had, ik rekende immers toch weer op warmte en narigheid, dixibezoek en slappe benen. Niets van dat alles, het viel gewoon alles mee. Voor wat het waard is: voor mij was die tijd allezins tevredenstellend, net een minuutje boven het pr (wat ik maar niet onder de 1u30' krijg). En totaal niet uitgeblust of opgebrand. Zo lopend met die omstandigheden, zou ik in Berlijn net over de 2 uur zijn geÃ«indigd…maar ja, das ist Schnee von gestern.

"Schnee von gestern" klinkt nogal altijd beter dan "Sonne von heute". Deze week is er nog wel gelopen maar dan moet het in de avond. Jammer dat het echt goede weer voorbij is maar ik hou goede hoop op een koude, natte en winderige zomer (waarbij ik waarschijnlijk de rest van het land voorgoed tegen me in het harnas jaag )

Vooralsnog dus geen plannen voor nieuwe prestatielopen, misschien de meidoornloop hier om de hoek als het meezit. En 5 juni in Bergen op Zoom, maar ook dat allemaal onder het voorbehoud dat het redelijk weer is voor mij.

Opsporing verzocht…

Geplaatst door renjerot

6 april 2011 @ 20:26 | Opsporing verzocht… | Berichten (19)

Voor ik mezelf zie verschijnen in een uitzending van "opsporing vezocht" zal ik maar eens een blogje schrijven, hoewel het nog maar van 24 februari (2011) is geleden.

What's up, John..? Nou ja, het was een beetje druk, twee beetjes zelfs…wel drie. Mega druk dus! Natuurlijk, als je echt goed zoekt vind je altijd nog wel even tijd maar ik heb gewoon niet goed gezocht, of die tijd anders besteed. Na lange dagen staren naar een beeldscherm ook even geen zin om dat 's avonds weer te doen…anyway…blablablablablabla…ik was er dus even niet.

Wat heb je zoal gedaan behalve werken dan? Gelopen misschien? Yep, gelopen heb ik wel. Met even een kleine dip 3 weken geleden toen mijn rug weer met het nodige gekraak gefatsoeneerd moest worden, dat gaf even oponthoud. 3 weken geleden liep ik de Zwinstedenloop in Sluis, 10 kilometers in een voor mij goede tijd van 52'19". Alleen goed nieuws dus….echt niet, de horror komt nu:

Al langere tijd was ik ingeschreven voor de halve marathon van Berlijn, afgelopen zondag. Het werden een paar leuke dagen in Berlijn, sight-seeing, rusten van de drukte en uitkijken naar de zondag. Dat deed ook "die Wettervorhersage". Met 17 graden op de donderdag, vrijdag en zaterdag zag het er prima uit… De zondag echter deed zijn naam eer aan en de 25 graden kwam in beeld…'s morgens om half 11 in het startvak. Wie mij nog niet helemaal vergeten is, weet dat dat echt mijn ding is.

Toch vol goede moed en al zwetend van start en de eerste 8 km gingen niet slecht maar daar lag de finishlijn nu eenmaal niet. De kracht liep als stromend water uit mijn benen en nog 2 kilometer verder was het niet alleen meer kracht wat uit mijn lijf liep. In een veilig onderkomen (dixi) kon ik langs twee kanten (diaree en overgeven) wat overtollige troep kwijt. Slap als een vaatdoek minuten later eruit en proberen weer op gang te komen, op een drukke KurfÃ¼rstendamm. 3 kilometer hield ik het vol, op de Potsdammerplatz stond ook een dixi…dus die moest ik ook in. Nogmaals mijn lijf leegge**** en ge**** (censuur). Nog slapper eruit en daar was het nog 8 km naar de streep…in de hitte over brede asfaltwegen, geen schaduw.

Het waren de langste 8 kilometer van mijn leven, Utrecht 2009, wat een drama was, verbleekte bij hoe ik me nu voelde en bewoog. 8000 meter ellende, narigheid en slappe hap met maar Ã©Ã©n oplossing: naar die ellendige finish toe want ik was hier gekomen om die rotmedaille op te halen en al zou het horizontaal moeten, dat ging gebeuren!

Het gebeurde…in een nieuw pd (persoonlijk dieptepunt) van 2u18 (in letters zodat je weet dat het geen typefout is: twee uur en achttien minuten). Uitgeput naar het hotel, een bad en 2 uur slapen op de bank brachten weer enige kleur in mijn trieste bestaan. Je begrijp natuurlijk wel waarom ik hier geen foto van mezelf neerzet…precies, je zou me toch niet herkennen

Zo, ik denk dat ik hiermede mijn schade van het niet bloggen wel even heb weggewerkt maar ik kan me ook voorstellen dat dit gelezen hebbende je denkt "van mij mag hij nu voorgoed afhaken"

Rest me nog zo'n 700 blogjes te lezen van jullie…stukje bij beetje hoop ik daar wat van weg te werken.

Lange latten

Geplaatst door renjerot

24 februari 2011 @ 21:03 | Lange latten | Berichten (13)

Vorig jaar besloot ik dat het nooit te laat is om nog te leren skiÃ«n. Dat klopte, alleen ben je al snel te oud om met zo'n bandje naar boven te gaan (in een hal). Gevolg: hard gevallen en een rijtje ribben gekneusd wat me zo'n 6 weken van het hardlopen afhield.

En dan denk je natuurlijk "dat gaat hij niet nog een keer proberen". Nou, echt wel! Afgelopen vrijdag was de grote dag om met een paar collega's (die al jaren ervaring hebben) weer het noodlot te tarten, dit keer in Landgraaf. Met mijn 3 uur ski-ervaring in dit leven trok ik weer de stoute skischoenen aan en dankzij een stuitend gebrek aan verstand stortte ik me de hal in.

De collega's zochten gelijk de hogere banen op, ik wilde eerst even van het trutbaantje om te zien of ik nog recht op mijn benen kon staan. Na Ã©Ã©n keer was ik dat al zat, moeite doen om vooruit te komen ken ik al van het hardlopen, dat hoefde ik ook nog niet daarbij.

Dus met de collega's mee naar boven en alweer zonder verstand de helling af. En het ging hard…niet per definitie ook gecontroleerd maar wel erg hard. De gekneusde ribben was ik vergeten. En je verwacht het niet, ik bleef op de been. Een schoonheidsprijs voor stijl en soeplesse zou het niet opleveren maar het was niet wankelen en balanceren…ik wist zelfs redelijk gemakkelijk te stoppen zonder door de gevel in het restaurant te eindigen. De bewonderende opmerkingen die ik van de collega's verwachtte moesten echter wijken voor een stevige dosis (goed bedoelde) kritiek. "Hoe ik het in mijn kop haalde om zo naar beneden te gaan, achterlijk…vallen met die snelheid levert een enorme doodsmak op".

Leergierig als ik ben heb ik me dat natuurlijk met een grijns aangetrokken en ben verder braaf geweest Ben wel de hele middag gewoon mee van de hoogste helling afgegaan, maar met wat meer bochtjes en minder snelheid. Slechts Ã©Ã©n keer ben ik omgevallen maar dat stelde niets voor, zo ongeveer uit stilstand.

Dus nu 6 uur ervaring…geen Alberto Tomba maar ook geen John Tomber. Ik denk dat ik volgend jaar ook eens een echte berghelling in de sneeuw op ga zoeken.

Lopen doen we natuurlijk ook ondertussen, ook na het skiÃ«n op de zondag, en wel zonder spierpijn. Deze week dinsdag 9 km, morgen nog een 10 km en zondag als het goed is een 20 km. Even die afstand nog bijhouden om 6 maart in Alphen ook de finish te kunnen halen.

Schoorl

Geplaatst door renjerot

14 februari 2011 @ 19:43 | Schoorl | Berichten (14)

Nou…2 weken geen blogje, gekker moet het niet worden. Ik had natuurlijk dit weekend een bericht kunnen plaatsen maar dan was ik niet kunnen gaan lopen in Schoorl en had ik nu niets te bloggen gehad…of zoiets, anyway.

De 2 uurtjes lopen in Schoorl kost altijd een hoop tijd, zaterdagmiddag op pad voor 2,5 uur autorijden, overnachten, hardlopen en dan weer 2,5 uur terug. Meer dan 24 uur onderweg om ruim 2 uur te lopen, een beetje erg gek moet je dan wel zijn. En jawel, dat ben ik ook dus dat treft. Natuurlijk telt de gezelligheid heel erg, het ontmoeten van de andere loggers, het eten…enz. Dus daar doe je het allemaal voor.

Zaterdagavond had Ropateam RTZN weer voor de jaarlijkse pasta gezorgd en wat wil je nog meer…pasta etend een goed doel steunen! Van de partij waren o.a. Richard, Johan, Ronald, John en Ans, Andrea, Rinus, Tiny en nog enkelen wiens naam ik kwijt ben…(excusez!). Het vinden van het huisje is altijd een uitdaging, wie daar de huisnummers heeft uitgedeeld was goed bezopen volgens mij. Maar het kwam goed en het was gezellig. Heel laat werd het niet, er waren mensen met pr-aspiraties en dan moet je vroeg het mandje in. Ik niet…ik liep voor de lol en zou het wel zien.

Gezien de nog verre van optimale inhoud en tempo (was die dat ooit wel..?) had ik geen verwachtingen onder de 2u10. Lekker lopen en heel aankomen was het doel.

Het weer was wat aan de warme kant *grijns* met 7 graden maar verder prima, weinig wind. Startvak in komen was minder gemakkelijk, gelukkig stond ik ver achteraan maar als je naar voren moest had je toch een kwartiertje nodig.

Dan het lopen. De eerste 10 km gingen gemakkelijker dan ik dacht maar toch heb ik niet iets extra's gedaan, het venijn kwam immers nog. Alleen tussen de 7 en 8 km is het altijd vervelend klimmen. Met 57'30" op 10 km zat ik ruimschoots binnen de verwachtingen van mezelf. Naar de 15 km toe ging het ook allemaal nog wel, in ieder geval onder de 6' per km die ik voor mezelf inmiddels als toelaatbare grens had verzonnen. Daarna ging het moeizamer met een enkele uitschieter boven de 6' maar hoofdzakelijk omdat ik bij de drinkposten gewoon even wandel en mijn drankje drink. Die paar seconden kunnen de pret niet bederven.

De laatste kilometers vielen me tegen. Ik had mezelf wijsgemaakt dat het na de 17 km alleen nog maar omlaag zou gaan maar dat was een foutje…vooral het laatste stuk was knap lastig. De 2u10 zou het niet gaan worden, daar was ik al wel achter. Maar verder heb ik me niet beziggehouden met rekenen en seconden tellen. Ik was er immers om lekker te lopen en dat heb ik al met al toch gedaan.

De eindtijd was 2u04'32" en in zoverre dus beter dan ik had verwacht. En zonder dat ik heb lopen pushen om er alles uit te halen. Nu kwam ik fit over de streep, had geen pijntjes (ook vandaag niet) en een paar minuten die er misschien af hadden gekunnen zijn het niet waard om mezelf naar kl*ten te lopen. Na vorig jaar weet ik heel goed hoe dichtbij die kl*ten zijn.

Tijd voor een aprÃ¨s-run was er niet voor mij. Ik heb gedoucht, mijn dierbare kamer in het DBH vaarwel gezegd en heb de auto opgezocht die al buiten het dorp stond. Tegen 17 uur was ik weer thuis. Met het goede gevoel dat eindelijk…een jaar na de laatste halve er nu op dezelfde plaats weer eens Ã©Ã©n was gelopen. Grappig genoeg werd die toen 11 seconden langzamer gelopen…over progressie gesproken

En dat was januari..

Geplaatst door renjerot

31 januari 2011 @ 19:59 | En dat was januari.. | Berichten (13)

Januari is teneinde en (hoe is het mogelijk…) zonder blessures. *Knock knock on wood*. Vorige week een lekkere week gehad met 48 km, een ongekende luxe qua afstand. Qua tempo is er nog wat te wensen over. Dinsdag 13 km, donderdag 8 km, vrijdag 5 km en gisteren bijna 22 km.

Het rondje gisteren was met enkelen van het loopgroepje waarmee ik mijn lijden deel. Dankzij mij lag het tempo lekker laag…en ik maar vertellen dat dat juist de bedoeling was. Dat ik gewoon niet sneller kon probeerde ik natuurlijk verborgen te houden

Vanaf de sportschool via Goes naar het Sas, dan via de sportschool de andere kant op, naar 's-Heer Hendrikskinderen. Onderweg afscheid genomen van een noeste loper die vooralsnog 13 km genoeg vond en zo verstandig is om het goed op te bouwen, en de laatste 9 km waren we met 4-en over. Afwisselend warm (met de wind mee) en fris (met de wind tegen) maar al met al prima weer. Tot eind augustus mag het van mij zo blijven…en daarna weer herfst.

Januari dus voorbij, met 167 km en ik moet terug naar juni 2009 om meer kilometers in een maand te vinden, toen waren het er 190. Nu proberen dat patroon vooral zonder blessures vast te houden en als de afstand gemakkelijker gaat, komt er misschien ook weer wat meer tempo. Belangrijkste is dat ik ervan geniet en dat lukt een stuk beter dan wanneer je iedere 6 weken weer 4 weken eruit ligt en opnieuw moet beginnen.

Behalve loopuren, vullen werkuren mijn dagen. Het log bijwerken en logjes lezen is helaas de sluitpost van de beschikbare tijd en het lijdt er wel wat onder. Bij deze is aan de eerste "eis" weer even voldaan, de tweede hoop ik deze week ook nog te regelen….

(Veerse) Meer kilometers

Geplaatst door renjerot

23 januari 2011 @ 16:04 | (Veerse) Meer kilometers | Berichten (13)

Met Schoorl langzaam naderend moeten ook de kilometers langzaam omhoog. Langzaam, als ik ergens goed in ben is het wel "langzaam". Langzaam lopen, langzaam progressie maken, langzaam genezen van een blessure, langzaam…langzaam. Dat is mijn sterke punt!

Gisteren dus langzaam 19 kilometer gelopen. De bedoeling was 20 maar om de Ã©Ã©n of andere reden bleek het rondje korter te zijn en eenmaal bij de auto terug zijn we toch maar gestopt, het was koud.

Voor de afwisseling werd het weer eens een rondje Veerse Meer. Het weer leek best, droog en fris maar het bleek later toch tegen te vallen. Op de heenweg met de wind in de rug ging het prima, maar vanaf het vliegveld stond de wind op kop en miste ik mijn jack wel een beetje.

We waren met drieÃ«n, AndrÃ© probeerde die dag de marathon vol te maken wat op 1 km na lukte, Herman eindigde zoals altijd sneller dan hij begon, geheel tegen de regel der dingen in. En myself. Het ging beter dan vorige week, het liep gemakkelijker, geen wandelpartijen erbij en gemiddeld 9,5 km/uur. Met een gemiddelde hartslag van 137 wat misschien meer zegt…vorige week was dat 153 en toen liep het gewoon niet lekker.

Geen zakenreizen op het programma deze weken dus met nog een week te gaan kan januari (mogelijk) worden afgesloten met meer dan 150 km. Dat is me in het hele jaar 2010 maar 1 keer gelukt, in augustus. Tempo stelt nog niets voor maar dat komt weer wel nooit meer goed. Op deze gezegende dag, de 23e januari stel ik tenslotte met vreugde vast dat ik nog steeds geen blessures heb….EUREKA.

De Hammerman…

Geplaatst door renjerot

16 januari 2011 @ 16:39 | De Hammerman… | Berichten (11)

En menheer renjerot, heb je nog gelopen? Yess..alhoewel gelopen, nou ja…okay, vooruit dan. Ik ben ermee bezig geweest. Vorige dinsdag met het loopgroepje lekker buiten, altijd beter dan de loopband! Met voorbedachte rade stond de auto ergens anders zodat ik bij elkaar 3 km meer liep dan met het groepje en uitkwam op ruim 11 km.

Donderdag werd het een marathon. Maar dan een marathonreisje. 's Morgens om 7 uur in het vliegtuig vanaf Antwerpen naar Londen, dan een lange werkdag in Engeland en met een bloedgang vanwege de harde wind om 22.30 uur weer geland in Antwerpen. Niet gelopen dus, maar wel een vermoeiende dag!

Vrijdag dan toch maar weer op de loopband geklommen voor een interval van 10 x 500 mt aan 10.8 km/uur met daartussen 300 mt rustig lopen. Ervoor en erna nog wat aanklooien en alles bij elkaar weer 10,7 km op de teller.

Vandaag zijn we met vieren vijven van het loopgroepje gaan lopen. AndrÃ© die nooit genoeg kan lopen, Herman die pas op stoom komt als de rest het begeeft, Caro die voor het eerst de 16 km overschreed en dat super deed, en moi. De vijfde..? Dat was de "man met de hamer" die meeliep en me kwijlend achter elke hoek op stond te wachten om me onderuit te halen. De moraal van die beeldspraak is eigenlijk dat het niet zo soepeltjes ging met mij. Het is een jaar geleden dat ik 18 km gelopen had en dat is voelbaar. Als ik kijk hoe dat in 2009 (over 2010 hebben we het niet meer) ging, dan is er toch een hemelsbreed verschil. Maar goed, als de halve marathons dit jaar gelopen moeten worden, moet ik nu snotterend, zwoegend en worstelend door deze grenzen heen. En dat moet dus!!

Het was wel een erg mooi rondje vanaf de sportschool, richting Katse Veer, dan weer Goese Sas (langs mijn geliefde Dixi) maar nu het kanaal overgestoken (niet zwemmend) en een stukje richting Kattendijke. Halverwege terug richting Goes en de teller bleef nu staan op ruim 17,6 km.

Geweldig mooi weer, zonnig en een graadje of 9. Wel met een af en toe stevige wind maar ja…dit is Zeeland en daar waait het altijd.

Moeizaam ging het wel maar we gaan er maar vanuit dat dit soort zelfkastijding noodzakelijk is als investering om er de komende weken/maanden beter mee om te kunnen gaan.

Snelle metgezellen…

Geplaatst door renjerot

9 januari 2011 @ 15:12 | Snelle metgezellen… | Berichten (12)

Geweldig weer is/was het vandaag. Net 3 graden vanmorgen, droog, zonnetje en geen bagger meer op de straten en wat is er dan lekkerder dan een stukje hardlopen? Al dat soort positieve aspecten doen je dan spontaan vergeten dat zondagochtend om 11 uur voor mijn langzaam ontwakende lijf niet echt de beste tijd is om te lopen…dat leer ik maar niet.

Maar de afspraak stond, met het loopgroepje of althans degenen die dit extra loopje wilden doen. Het werd niet echt druk. Onze loopgoeroe en coach AndrÃ© natuurlijk wel, hij is er altijd! Verder zou mogelijk Mirna nog komen, zij maakt sinds enkele weken deel uit van het illustere groepje. Een misverstandje deed ons vermoeden dat ze niet zou komen, dus dan maar met tweeÃ«n op pad…maar na goed en wel 1 km haalde ze ons in. Gezellig, dus toch met drieÃ«n.

Het werd een rondje Katseveer – Goese Sas, langs mijn meer dan geliefde dixi die ik nu niet nodig had. Het was wel duidelijk dat ik de zwakke schakel in dit drietal was. AndrÃ© sport 20 uur per week, loopt meer kilometers per week dan ik per maand en deed volgens mij zijn eerste stapjes al in de baarmoeder voor zijn geboorte.

Mirna is een "hinde" met absoluut loopaanleg. Tenminste, dat is mijn opvatting als je net weer startend en opbouwend bij een trainingsloopje 20 km in 1u45' loopt.

Maar zoals het in het loperswereldje gaat, wordt rekening gehouden met de zwoegende, goedwillende kneuzen als ik Ik heb me wel voorgenomen dat als ik later groot ben dat ook wil kunnen.

En zo werden er 15,5 km afgelegd, met variÃ«rend tempo, soms even de vaart eruit, dan weer verder en het was niets minder dan genieten in het zonnetje.

Het was voor mij geen topdag maar de komende weken zullen er toch meer kilometers moeten komen, als ik in Schoorl voor het donker binnen wil zijn (de start is toch om 11.00 uur?). Maar het plezier is de hoofdmoot! Ik begreep van Claudia dat het avondeten al geregeld is..hartstikke leuk! En laat ik ook het DBH niet vergeten, dat is geboekt en op basis van vorig jaar moet ik zeggen dat de fasciliteiten daar een stuk verbeterd zijn…gewoon een goede prijs/kwaliteit verhouding.

Maar (gelukkig) duurt dat nog een paar weken zodat ik nog even tijd heb om wat meer kilometers te lopen. Vooralsnog gaat het goed…het is al 9 januari en ik heb dit jaar nog steeds geen blessure opgelopen…

Geen Fata Morgana

Geplaatst door renjerot

2 januari 2011 @ 20:14 | Geen Fata Morgana | Berichten (7)

Om het nieuwe jaar maar gelijk met goed elan te beginnen stond er gisteren een loopje met het loopgroepje op het programma. Nieuwjaarsdag, in de middag…beetje zonnetje, weinig wind, 5 graden..wat wil je nog meer.

Helaas werd het niet erg druk, we waren maar met drieÃ¨n, waarschijnlijk door het traditionele familiebezoek wat iedereen moest afleggen. Het werd evenwel een deels moeizaam loopje. EÃ©n medeloper heeft het bijzondere fysiek dat hij minstens 7 km nodig heeft om warm te worden. Daar waar anderen moe gaan worden, komt hij op dreef. Dus die eerste kilometers waren niet echt op tempo. Het was overigens een rondje van Goes via de Deltaweg naar Katseveer, dan Goese Sas en terug naar Goes.

Terwijl de slow starter op gang kwam, afgezien van de nieuwe schoenen die hem pijn deden, kwamen mijn darmen ook op gang. Jawel, het was weer zover. Waren het de oliebollen…de appelbol…geen idee maar onheilspellende gerommel gaf aan dat het geen loze dreiging was. En dan loop je daar, langs de dijk tussen Katseveer en het Goese Sas, geen sterveling in de buurt wat ook prettig kan zijn als je de berm in moet, maar de bermen waren kletsnat, glad en het slootwater stond hoog.

En dan…je verzint het niet, dit jaar moet wel een geweldig gelukkig jaar worden…dan staat daar ineens in de middle of nowhere een dixi. Alsof de voorzienigheid die daar juist voor mij even had geparkeerd, een levensechte dixi…geen fata morgana. Met een glunderende lach, vergelijkbaar met een kind wat in de verte de grote gele M ziet opdoemen, vond ik mijn weg naar de dixi. Hoe blij kan je zijn met zoÂ´n gore bak! Alsof zoveel geluk nog niet genoeg was voor een eenvoudig mens, lagen er zelfs 2 rollen toiletpapier in…en die had ik toch niet allemaal nodig.

De resterende 7 km gingen lekker met wat meer tempo, in totaal een kleine 15 km en geen gerommel. Dit wordt een beter jaar, kan niet missen

Nu nog kilometers maken, over 6 weken gaan we naar Schoorl. Altijd een succesnummer, zo niet voor de tijden dan wel voor de gezelligheid. Het DBH is al geboekt…ook dat wil je niet missen.

Volgende pagina »

Disclaimer | Privacy & Cookie | Copyright notice | Voorwaarden | Melding maken

mei 2012
M	D	W	D	V	Z	Z
« jan
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31